Bülau-drenajı, plevral boşlukta biriken hava veya sıvıyı uzaklaştırmak için kullanılan etkili bir torasik drenaj yöntemidir.
Hekimler bu yöntemi genellikle hemotoraks, serotoraks, ampiyem (pyoToraks) ve pnömotoraks gibi klinik durumlarda uygular.
Alman cerrah Gotthard Bülau, 19. yüzyılda bu yöntemi geliştirerek modern göğüs cerrahisinin temel uygulamalarından birini kazandırmıştır.
Uygulama Tekniği
Cerrah, genellikle 4. veya 5. interkostal aralıkta, ön veya orta aksiller hat üzerinden küçük bir kesi açar.
Künt diseksiyon yaptıktan sonra uygun çapta bir dren tüpünü plevral boşluğa yerleştirir.
Sıvıyı boşaltmak için tüpü aşağıya, havayı çıkarmak için yukarıya yönlendirir.
Drenaj sistemini su altı drenajı (Heimlich valfi veya su kilidi sistemi) ile bağlayarak plevral boşluktaki negatif basıncı korur ve akciğerin yeniden genişlemesini sağlar.
Bülau ve Monaldi Drenajı Arasındaki Fark
Bülau-drenajı, geniş çaplı dren kullanımı sayesinde yüksek hacimli sıvıların tahliyesinde avantaj sağlar.
Monaldi-drenajı ise daha dar çaplı drenlerle pnömotoraks tedavisinde tercih edilir.
Cerrahlar, ameliyatın sonunda genellikle Bülau yöntemini uygular ve ameliyat sonrası dönemde biriken kan veya sekresyonları doğrudan boşaltır.
İki yöntem birlikte değerlendirildiğinde, Bülau tipi drenaj özellikle sıvı drenajı gereken durumlarda üstünlük gösterir.
Klinik Önemi
Bülau-drenajı, akciğerin yeniden genişlemesine yardımcı olur, mediastinal kaymayı önler ve plevral basıncı dengeler.
Torasik cerrahi, travma cerrahisi ve yoğun bakım alanlarında yaygın olarak kullanılır.
Deneyimli ekipler, doğru teknik uygulayarak enfeksiyon, dren tıkanması veya subkutan amfizem gibi komplikasyon risklerini büyük ölçüde azaltır.
Bu nedenle Bülau-drenajı, göğüs cerrahisinde yaşam kurtaran temel işlemlerden biridir.
Kaynaklar
- Light RW. Pleural Diseases. 7th Edition. Wolters Kluwer, 2023.
- Ferguson MK, Little AG. Thoracic Surgery: Atlas of Procedures. McGraw Hill, 2020.
- DocCheck Flexikon – Bülau-Drainage
- Sahn SA, Heffner JE. Pleural Fluid Analysis and Management. N Engl J Med. 2020;382(8):748–759